Doha – Qatar

Onze eerste stop is in Doha. Off all places. Nooit van gehoord. En dus ook geen enkel beeld erbij. We hebben ons voorgenomen om er een zo relaxt mogelijke reis van te maken. Dus we besluiten een aantal dagen in Doha te verblijven en kennis maken met een voor ons totaal onbekende cultuur.

Filmset

Doha voelt in eerste instantie als een flimset waarin je ineens in verzeild bent geraakt. Mannen in witte gewaden, vrouwen geheel onherkenbaar in zwarte gewaden waarin alleen hun grote, mooie ogen iets van hun identiteit onthullen. Op straat zie je voornamelijk werklui. Rustend, pauzerend, wachtend bij geldkantoren om geld naar hun familie thuis over te maken of op weg naar de moskee. Ik zie alleen maar mannen op straat. Ik voel me wat ongemakkelijk als blonde dollie met m’n westerse kleding (ondanks dat ik netjes een lange broek en een vest aan heb, wat best heet is met 40 graden op de teller..).

auto dohagebouwen doha

Grootheidswaanzin

We nemen een bustour door de stad, zo’n vreselijke toeristenattractie. Maar we willen alle hoogtepunten zien en dan is dit met kids best ideaal. Het wordt een privéritje, want we blijken  de enige in de bus te zijn. In de stad zien we alleen maar arbeiders die gebouwen aan het optuigen zijn. Bouwen, bouwen, bouwen. Het voelt als grootheidswaanzin en dat blijkt het ook. Of is het ambitie? Een grenzeloos vertrouwen in de stad en haar potentie. Of toch geldsmijterij? Want ‘wat moeten we anders met het vele oliegeld doen’? Als toerist niet altijd makkelijk in te schatten, maar een enorme ervaring. We zien de mooiste gebouwen aan ons voorbij glijden. Duizenden ramen, bling blings, gouden randen, ontelbare lichtjes. Ik vind het prachtig allemaal en de kids kijken met ontzag naar alle grootsheid.

doha IMG_5824

Dansen in de fontein

Maar het grootste hoogtepunt zat niet in de tour. Die was op een avond waarop we in een prachtige souk belandden. We zagen vogeltjes, de mooiste gewaden, heerlijke kruiden en kochten nootjes.

Die we vervolgens ‘opsmikkelden’ (zoals Romijn het altijd zo mooi zegt) in het nabij gelegen parkje. Wat op zich nauwelijks iets voorstelde. Een fonteintje waar op onverwachte momenten water uit spoot vanuit het niets. Het was de grootste attractie voor ons en de kids. Wat begon met een voorzichtig armpje richting een waterstraal en eindigde in een 2 uur durende danspartij in de fonteinen.

Vriendschap werd gesloten met locals. Elkaars taal niet spreken maar wel de taal van spelen en van voetbal. Daar zaten we. Met zn tweeën op een bankje in Doha. Ultiem te genieten van onze kids spelend met arabische kindertjes. Vriendelijk knikkend naar hun ouders waarvan mama verstopt was achter haar gitzwarte burka en papa achter zijn lange zwarte baard.

Die avond, waarin de zon langzaam onderging in een prachtige rood-oranje gloed achter de moskee, is een van de mooiste herinneringen die ik heb aan ons verblijf aan deze bijzondere, en toch ook zeer vriendelijke en veilige stad.

souk
DSC04846DSC04889 DSC04894 voetballen

doha moskee zonsondergang

Scroll naar top